Site-kick

De Das

12-2-2015 - - Geen reacties

De das

Het basketball in Nederland suddert een beetje op een laag pitje. We zijn al blij dat we ons plaatsen voor het Europees kampioenschap, en sinds Rik Smits en een beetje Francisco Elson stellen we ook niets meer voor in de NBA. Daar halen we de grote Amerikaanse tv-zenders niet mee. Maar daar hebben we andere manieren voor, waarover straks meer.

Eerst moet ik even wat kwijt over de das.
Ik las daar een heel merkwaardig stuk over in de TCTubantia, ons plaatselijke keuvelblaadje. Waar ik ooit aan begon met een gratis proefabonnement, maar aan ben blijven hangen in de tijd dat het nog leuk was om over de successen van FCTwente te lezen.
Afgelopen zaterdag ging het over de terugkeer van de das in Twente. Het dier, niet de stropdas. Ze zijn bezig aan een opmars, ze zijn in het westen de Sallandse Heuvelrug al overgestoken en in het oosten rukken de Duitse dassen op. Honderd zijn er al in Twente. Maar niet in Weerselo, Ootmarsum en stukjes bij Tubbergen en Denekamp. Daarom wil de Twentse Dassenwerkgroep (origineel waar) hier families herplaatsen van elders. Omdat daartoe regelmatig verzoeken komen van het COA voor de dassen, de landelijke stichting Das en Boom. Herplaatsen moet in gebieden waar nog geen dassen wonen. Anders ontstaat er ruzie met de autochtone dassen, omdat ze hun regenwormen opeten

Word ik hier nou in de maling genomen? Is dit een enorme Mindf*ck van de Tubantia? Het lijkt op het echte leven. Asielzoekers die de Middellandse zee oversteken, Syriëgangers die vanuit Duitsland terugkomen, onbekende dassen die met de nek aan worden gekeken door de oorspronkelijke bewoners. George Orwell's Animal Farm in het werkelijke leven.

Gelukkig is het dassen-COA blij met hun komst. Dit in tegenstelling met de echte mensenwereld. Wij zijn alleen blij als de allochtoon ons wereldwijde exposure geeft. Zoals de Duitse das ons vooruit helpt. Waarmee ik weer op een stokpaardje terecht ben gekomen.

Want wie hielpen ons in het nieuws de laatste weken? Anish Giri, Russische moeder en Nepalese vader, sinds 2008 in Nederland, die voor ons prijzen wint bij het schaken. Marcel Hirscher, een Oostenrijkse topper op de ski's, maar met een Nederlandse moeder. En zonder die Nederlandse genen had ie het niet gered. Zegt de Tubantia. Diezelfde Nederlandse genen die met de echte VOC-mentaliteit de Charly Hebdo's van kort na de aanslag voor 100 euro per stuk aanboden op Marktplaats. Maar wat zijn we trots op Ghiri en Hirscher, sportieve mannen die ons internationale roem bezorgen. We tellen mee.
Zoals we ook eigenlijk een beetje trots zijn op Tarik Z, die ons met zijn Journaalgijzeling zendtijd over de hele wereld bezorgde. Dat krijgen we met ons basketball niet voor elkaar, dus dan maar zo. En dan nog wel met zo'n netjes geklede, beleefd pratende en niet agressieve 'terrorist' die onze politiemannen de kans gaf zich rechtstreeks op tv als helden te gedragen. Zelfs op dit vlak kan de wereld een voorbeeld aan ons nemen.

Voor de toekomst is onze hoop natuurlijk gevestigd op Jordan Vandenberg, in Melbourne geboren en getogen. Spreekt geen woord Nederlands, maar kind van een Nederlandse vader en met een contractje bij de New York Knicks.

Nu alleen nog een beetje verdraagzame autochtone dassen die niet meteen ruzie gaan maken als de import-das wat te dichtbij komt.
Verder alles goed hier.

The Big Dipper

25-3-2016 - - Geen reacties

 In De Wereld Draait Door ging het deze week over Wilt Chamberlain. Ik moet bekennen dat de naam me weliswaar bekend is, ik weet dat hij beroemd is, maar ik heb eigenlijk geen idee hoe beroemd. Zijn daden waren groot, maar dateren nog uit de tijd dat ik me net begon te interesseren voor Henk van der Grift en Coen Moulijn. Toevallig twee namen die ook genoemd werden in DWDD. Het ging namelijk over legendarische sportcommentaren. Als je ze nu terughoort, is er niet veel legendarisch aan, het zijn op vrij kalme toon uitgesproken constateringen van iets wat echt bijzonder is. `Coen, Coen, houd je in, dit kan toch niet’.

En ook Johan was erbij

15-5-2014 - - Geen reacties

Vrijdag 13 juni gaan we naar Bordenau.
Basketballen tegen vnl. Duitsers. Vroeger deden er ook wat schapenfokkers van Texel mee, maar het zou zo maar kunnen dat we deze keer de enigen zijn die zorgen voor de trotse posters 'internationales Basketballturnier' in das Dorf an der Leine.

Vijf jaar geleden zijn we voor het laatst geweest. Naarmate het langer duurt wordt de nostalgiefactor groter en groter. Die is nu zover gegroeid dat we moeten, desnoods kruipend, we kunnen het niet meer negeren.

Ergens deze winter viel het besluit: we gaan weer. En sindsdien gaat het weer ergens over aan de bar in de Diekmanhal. Daar niet alleen trouwens, ook op de terrassen in de stad, bij de tuinkachels van de club en aan het biljart bij Niemeijer. Het zorgt weer voor leven in de vereniging, en voor gezamenlijk optrekken van de oude garde, deels helemaal niet meer spelend bij Amical of al jaren geleden gestopt, en de jonge honden, die de draad door moeten trekken in Bordenau.

De verhalen zijn sterk, maar eerlijk is eerlijk, ze zijn allemaal gegarandeerd op waarheid gebaseerd. D.w.z. bijna allemaal. Mijn (toen nog) onschuldige puberdochter vroeg me ooit serieus of het klopte  dat papa daar met een brandende krant in zijn reet een heel voetbalveld had overgestoken. Run of the burning assholes.  Niet gebeurd, echt niet. Heel veel over gepraat ja. Wat wel klopt is dat verhaal over die stoel die aan barrels werd geschoten door een paar malloten die van een afstand van een meter steeds een poot meer eronder wegschoten. Met papa op die stoel. En met de toernooidirecteur in de rol van boer met kiespijn. En ja, de tuinhekjes in het hele dorp zijn omgewisseld en er is iemand bijna verzopen in de vijver bij het plaatselijke cafe. Verhalen over drankmisbruik mogen allemaal voor waar worden aangenomen.

We zijn zo blij als een kind dat we weer gaan. In zo'n weekend hebben we zelfs Duitse vrienden, schreef ooit iemand in het gastenboek daar. En hoewel ik op 4 mei zelf in Köln gemerkt heb dat ze zich geen bal aantrekken van twee minuten stilte om 20.00 uur 's avonds,  vergeef ik ze dat graag. Als ik maar mee mag.
Plannen worden er doorlopend gemaakt. Tijdstip van vertrek wordt al vanaf februari besproken, bier is al drie maand voor het toernooi gekocht, de wensen voor de compilatie CD's gaan rond over de groepsapp. Over smaak valt niet te twisten wordt gezegd, maar je zou er bijna een discussie over willen gaan voeren. Grote kans dat ´bier met Henkie´ hoog scoort. De bus is al gehuurd, shirts met creatieve opdruk worden gemaakt.
Het schijnt dat er voor de muziek nu al een speciale bak wordt gemaakt met Multi-afspeelmogelijkheid, boxen en oplaadstation voor telefoons, waarmee we onze 'kwaliteitsmuziek ook kunnen horen bij de sporthal.
Zorgen zijn er al over de plaspauzes onderweg, reden om een urinaal mee te nemen, een ordinaire bedlegerigenpisfles. Cakes bakken, rookwaren, stokbrood met knoflooksaus. Creativiteit kent geen grenzen. Qua omvang tenminste, misschien wel qua niveau.

Het is een weekend terug in de puberteit.
Je wilt het voor geen goud missen.
Hoeveel dagen nog Hans?

Omaschot

12-1-2017 - - Geen reacties

Het is alweer een tijd geleden dat ik een tekstje schreef. Zo naar het einde van het jaar 2016 werd de ellende teveel om er een site-kick met kwinkslag aan op te hangen. Bowie dood, Syrië, Nederlands Elftal, aanslagen overal, George Michael. En Trump, vooral Trump, het onfatsoen in levende lijve.

Dronrijp-Jubbega en de basketball nl-app

29-9-2017 - - Geen reacties

Als ik denk aan uitslagenservice, dan denk ik vooral aan de voetbaluitslagen zoals ik die vroeger in Drenthe hoorde.

Amical Late Night

29-3-2015 - - Geen reacties

Er zijn redenen genoeg om morgen lekker fris te zijn. Boodschappen doen, garage opruimen omdat de winterbanden weer een plek moeten hebben, verjaardagsfeestje. Maar ja, het is misschien ook wel leuk om nog eventjes bij het tweede te gaan kijken in de DMH (Diekmanhal).

Paralympics, Poetin en ongemak

11-3-2014 - - 1 commentaar

Een maand geleden begonnen de Olympische Winterspelen. Ik had er zin in, en ik heb genoten. Van mis schietende biathleten, van curlingmannen in te gekke broeken, van moeders die op sleetjes door het bobsleekanaal gingen.

Herbert, Maarten en de wielerclichés

14-7-2015 - - Geen reacties

Als mensen mij vragen stellen over hun pijnlijke gewrichten, antwoord ik meestal dat ze naar een fysiotherapeut moeten gaan die er verstand van heeft.

Geloof, hoop en basketballheren

15-4-2015 - - Geen reacties

Het Nederlands heren basketballteam wil naar het EK. Ik schreef al eens over in vliegtuigstoelen opgevouwen centers, reizend in goedkope charters van prijsvechters. Met alleen benzinekostenvergoeding. Oud-internationals hebben nu een stichting opgericht om een drie ton bij elkaar te schrapen. Daarvan kan de coach, die het tot dan als vrijwilliger gedaan had, normaal betaald worden en een goede voorbereiding voor geregeld. Alle oude toppers ondersteunen: Kales, Akerboom, Boot, Smits.

Je moet het geloof maar hebben.

Over geloof gesproken. Op 2 april kwam the Passion voor de deur langs. D.w.z het grote verlichte kruis, dat een centrale rol heeft in het EO-programma. Zonder Jezus Jim, Judas Jeroen 1 en Petrus Jeroen 2. Die zaten zich waarschijnlijk in een behaaglijke tent naast het casino te verkneukelen over het feit dat er duizenden mensen achter zo'n soort gouden kalf aan liepen. Bij mij door de straat nota bene. En over de twintigduizend die zich op het Van Heekplein stonden te vergapen aan een bijna leeg podium met een groot beeldscherm erboven. Prima show in Enschede, maar of het met geloof te maken had?

Ik heb toch al moeite met geloven de laatste tijd. Sterker nog: ik durf niets meer te geloven. Alles wordt gemanipuleerd. Tot voor een paar jaar kon ik enthousiast worden over een YouTube filmpje waarin iemand vanaf de tribune alleen maar het netje raakte, of met de voet, of dunkte na een Epke Zonderland-vluchtelement vanaf de rekstok. Nu geloof ik niks meer. Ik ga er direct al vanuit dat het in elkaar gesleuteld is. Ik geloof Boer Zoekt Vrouw ook niet. Ik heb het hele seizoen min of meer noodgedwongen gevolgd door op maandagen naar De Wereld Draait Door te kijken, maar ik weet zeker dat Geert erin is geluisd door de montage. Ineens wordt het Geile Geert. Beetje Lucky TV erbij en een hijgerige Matthijs van Nieuwkerk die alles 6 keer herhaalt, en je bent kansloos als gewone boer zijnde. Alles kan gesuggereerd worden. Ik moet oppassen de lol van anderen niet te bederven, van de goedgelovigen.

Niet naar Glanerbrug

17-4-2016 - - Geen reacties

Het is zondag 17 april, kwart over zeven. In de ochtend.

Bloed, zweet en tranen

16-10-2015 - - Geen reacties

Het is de schuld van dat arrogante Arenavolk, van die kapsoneslijders in die omgekeerde pispot.

Viva Hollandia

8-9-2014 - - Geen reacties

Vorige week werden er een paar pagina's Volkskrant besteed aan de wederopstanding van het Nederlands basketballteam. Meer dood dan levend waren ze begonnen aan de kwalificatiewedstrijden voor het Europees kampioenschap. Door ernstig mismanagement bij de NBB was er geen geld meer voor het nationaal herenteam. Het werd simpelweg opgeheven. Een paar doorzetters besloten toch te gaan spelen. Met 7 man stonden ze op de eerste training, 42 waren er niet, een deel had niet eens de moeite genomen af te zeggen.
Maar ze vouwden zich dubbel in goedkope charters met extra overstap, namen zelf hun eten mee en kregen alleen een onkostenvergoeding. Coach Van Helfteren stond meestal gedurende de vlucht, omdat hij zijn 2.05 m. anders niet kwijt kon. En zie: ze wisten van Slovenië te winnen door de verdediging dicht te houden. Misschien heeft Louis het wel van hen afgekeken, of andersom, wie zal het zeggen? Ze plaatsten zich voor het EK en waren dolblij.

Blue Monday

18-1-2015 - - Geen reacties

Komende maandag is het Blue Monday. Als je geluk hebt lees je deze sitekick pas erna, was je je nergens van bewust en ben je er fijn doorheen gerold.

104

19-3-2017 - - Geen reacties

Het is al laat in de nacht als we de Diekmanhal verlaten. Het regent dat het giet, we zullen op ons fietsje zeiknat thuiskomen. Maar ach, wat maakt het uit. Thuis de natte kleren op de badrand en opwarmen onder het al voorverwarmde dekbed. Laat maar regenen.

Jeu de boules

10-12-2013 - - 1 commentaar

Ik moet iets kwijt over jeu de boules. Misschien mag je dat wel als zorgelijk zien, al doe ik hieronder verwoede pogingen me ervan te distantiëren.

Aanstellerij

6-4-2016 - - Geen reacties

Het is in de zestigste minuut, als ik toch wat verbaasd naar het scherm zit te kijken. Zojuist heeft Filipe Luis, verdediger van Atletico Madrid, een gele kaart gekregen voor een overtreding op een Barcelonaspeler. En hij maakt met een handgebaar naar de scheidsrechter duidelijk dat hij de kaart accepteert en met nog een knikje dat hij de kaart zelf ook terecht vindt. Totaal verrast ben ik, want tot nu gierden de hormonen over het veld. Het gaat om de kwartfinale, nog maar, van de Champions League. De meeste spelers lopen nogal opgewonden rond, om niet te zeggen zwaar opgefokt.

Zin in

27-8-2015 - - Geen reacties

In 2001 schreef ik in de fameuze Man-to-Man een Achterkantje met de titel ´Trek´ over mijn twijfels over wel of niet nog een seizoen. Het risico dat iemand hem zich nog kan herinneren schat ik zeer laag in, dus met wat aanpassingen gaat ie nog een keer op herhaling. In de hoop dat de zin bij iedereen weer aanwezig is nu deze week de trainingen weer beginnen.

Indian Sportsummer

7-9-2016 - - Geen reacties

Bijna een jaar geleden schreef ik hier over de Nederlandse rolstoelbasketballers die zich eindelijk weer hadden gekwalificeerd voor de Paralympische Spelen. Morgen is het zover en wordt de eerste wedstrijd na twaalf jaar afwezigheid gespeeld. Dat is lang, zeker als je bedenkt dat in de 12 jaar daarvoor Nederland bij de absolute wereldtop hoorde. Je zou kunnen zeggen dat hier misschien wel een parallel ligt met het Nederlands voetbalelftal, met als verschil dat daar de jaren van niet aanwezig zijn pas net zijn aangebroken.
Gert-Jan van der Linden was de absolute ster destijds; nu is hij bondscoach. Karakteristieke kerel, altijd op zijn net onder de knie geamputeerde benen langs de kant staand en lopend.

Politieke trucjes

6-8-2016 - - Geen reacties

Een paar weken geleden las ik hoe onze nationale luchthaven Schiphol sjoemelt met cijfers en ronduit liegt om steeds meer vluchten te kunnen uitvoeren binnen de afgesproken geluids- en milieunormen. Daarbij steeds wijzend naar het belang voor onze nationale economie. Wat overigens volgens een onafhankelijk onderzoek vooral niet moet worden overdreven. Het zal je niet verbazen dat dit rapport ook door Schiphol en zijn politieke vriendjes onder het tapijt wordt geschoven.

Meer dan basketball

20-11-2014 - - Geen reacties

Een vrijdagavond die op de Amicalsite is aangekondigd als 'een sportief avondje basketball met maar liefst 6 thuis spelende teams' wil ik natuurlijk niet aan me voorbij laten gaan. Zoals ik wel vaker geschreven heb in deze rubriekjes: het zou zo maar weer eens gezellig kunnen worden. Dit gevoel wordt nog eens versterkt door de oproep om ook het vijfde kwart mee te beleven.

Leven

9-8-2014 - - Geen reacties

Middenin onze vakantie ontvang ik een bericht via Whatsapp. Teresa is plotseling overleden, vrouw van Carlo. Hartstilstand, 53 jaar oud.
Carlo was één van de Bordenaugangers. Meerdere sitekicks heb ik volgeschreven over dat mannenweekendje daar. Allemaal gein en ongein en je staat er geen moment stil dat er zo maar ineens rampen kunnen gebeuren.
Rampen zoals met de MH17.
Of (is dat mogelijk?) nog erger: rampen in je vriendenkring. Zoals dit. Ineens staat een vriend er alleen voor. Zo loopt hij heel veel wedstrijden te fluiten op ons eigen toernooi, tussendoor Marc aanmoedigend. Zo vertel je een paar weken later samen sterke verhalen over hoe we vroeger bij bakker Kamphuis met vingers zwart van de inkt de Man-to-Man, fameus Amicalkrantje, stonden te stencilen. Hoe we ons stoere verzetstrijders uit de jaren 40-45 voelden. We hebben dat jaren gedaan, en er ook al vaak over verteld. Al moet je er tegenwoordig bij uitleggen wat stencilen is, met moedervellen en inbrandproces en al.

Trainen

18-6-2015 - - Geen reacties

Als ik tegen negen uur de Diekmanhal in loop, voel ik me toch een beetje ongemakkelijk. Het is denk ik wel een jaar of tien, elf geleden dat ik hier met een paar basketballschoenen in mijn tas naar binnen liep. Misschien nog een keertje even meegedaan met het nieuwjaars mix-toernooi, maar dat is het dan ook.

Old Basketballplayers Never Die

5-11-2013 - - Geen reacties

Zelf basketballen is er al een tijd niet meer van gekomen. Genoeg redenen om het wel te doen, maar nog meer om het te laten. Mijn laatste competitiewedstrijd is toch al wel een jaar of tien geleden, waarna ik nog een jaar of 6 heb doorgespeeld bij de fameuze Roessinghstars. Waar het meer om de winst ging dan in de competitie. Hoezo recreatief? Op een enkele oprisping na, heb ik dus de laatste vier jaren niet meer gebasketbald. En dan ineens kruipt soms het bloed toch weer waar het eigenlijk niet zou moeten zijn. Zoals in april, te weinig getraind en teveel last van de kuit om een halve marathon te lopen, maar toch overstag door de verhalen van anderen en de opbouw van het parcours onderweg van werk naar huis. En zoals in juni, toen een reüniemiddag, met basketball, georganiseerd werd voor alle mensen die ooit in Het Roessingh (tegenwoordig zonder Het, want dat vind één of andere marketingfiguur blijkbaar een stuk meer trendy) hadden meegebald.

Site-kick kickoff

21-8-2013 - Jans Ties - 3 commentaren;

In september 2007 verscheen de laatste Man-to-Man, een beknopt krantje op A5 formaat, met een rood omslag. Meest belangrijk hierin was het wedstrijdprogramma, maar achterin schreef ik stukjes onder de titel  ‘de achterkant’. Voor sommigen misschien bladvulling, maar voor mij een plek om een beetje de columnist uit te hangen. Ik weet het, om dat te doen achterin dit nauwelijks gelezen  blaadje was een beetje zielig. Uiteindelijk verschenen er 54 van deze columns, en in 2008 nog twee op de website.

Week van de scheidsrechter

2-10-2015 - - Geen reacties

We hebben de dag van de aarde, de dag van de dans, wereldkusdag (6 juli, altijd handig om te weten), secretaressedag natuurlijk, vaderdag, moederdag, modderdag (?), de nationale boxershortdag (even rekening mee houden op 20 maart), rokjesdag, wereldlichtjesdag, dag van de restaurants, Werelddierendag, de hond apart, de dag van de bouw, van de verpleging, dag van het sprookje, zelfs de verzekeringsbranchedag en de niet-winkeldag.

Fietsenmakers en spatlapje

9-5-2014 - - Geen reacties

Op 24 en 25 mei wordt weer het Amicaltoernooi gehouden.

Rookmelder en IJslandse kou

15-10-2014 - - Geen reacties

Met mijn lengte was nooit wat mis, overal was ik ´groot´. In mijn klas op de basisschool was ik veruit de langste en ook op de middelbare school en de plaatselijke gymnastiekvereniging THOR (Turnen Houdt Ons Recht) in Odoorn stond ik bijna achteraan. En de kleinsten stonden altijd vooraan, maar dat mag duidelijk zijn.
Dat werd allemaal anders toen ik ging basketballen. Met de personeelsvereniging van het Roessingh was er nog niets aan de hand, maar toen ik zo rond mijn 30e bij Amical begon kreeg ik al een andere status. Nog later, bij de Roessinghstars, werd ik echt op mijn plaats gezet. Als de lange mannen en de kleintjes verdeeld werden, hoorde ik ineens bij de laatste groep. Wat wilde ik nou met mijn 1 meter en 86 centimeters? Niks te zoeken tussen de lange mannen onder de basket.
Nou ben ik er zelf heilig van overtuigd dat ik nog steeds niet klein ben, maar dat het gewicht ook van grote invloed is op de perceptie. Met 30 kilo meer zou ik een stuk groter zijn. Maar om niemand voor het hoofd te stoten, zal ik deze theorie niet verder uitwerken.

Basketballende windmolens

25-11-2018 - - Geen reacties

The Dutch Windmills is een basketbalclub uit Dordrecht.
De gedachte achter de naam is dat het lekker klinkt in Amerika, Dutch en Windmills, en dat je daarmee gemakkelijker sponsors lokt. The Dutch Wooden Shoes vonden ze blijkbaar zelf ook een beetje mal, maar ze hadden dus ook zo maar de Dutch Tulips kunnen heten, en als je het mij vraagt: dat was veel beter geweest. Niet omdat dat ook maar iets meer met basketbal te maken heeft, maar het roept in elk geval minder negatieve associaties op. 

Eén meter zesentachtig

28-6-2015 - - Geen reacties

Het is nu een week geleden, het toernooi in Bordenau. We hadden er op zaterdagmiddag al twee verliespartijen opzitten en in beide had ik toch een minuut of vijf meegespeeld. Of dat iets met elkaar te maken had? Ach, laat ik zeggen dat ik mensen slechter heb zien schieten dan ik en dat ik mensen meer ballen heb zien weggooien dan ik. Beter kan altijd natuurlijk.

Maar ik haal veel troost uit een stuk in de Volkskrant. Er is uitgebreid onderzoek gedaan naar de relatie tussen lengte en succes in het basketbal. Conclusie: ik ben gewoon te klein, dat is alles. Met mijn 1.86 val ik in de groep (1.83 - 1.89)  voor wie de kans om in de NBA te spelen 1 op 200.000 is. En dan geldt dat voor Amerikanen. Voor Nederlanders ligt dat waarschijnlijk nog ongunstiger. Tussen de 1.90 en 1.95 wordt dat al 1 op 50.000. Zo bekeken is het wel knap van Stephen Curry dat hij nu de ster is van de NBA. Klein mannetje immers maar, met zijn 1.91.
Voor lange lummels van meer dan 2.13 is het eigenlijk geen kunst. Die hoeven alleen maar een paar grote schoenen aan te trekken en onder de basket te gaan staan en dan is de NBA haalbaar. Kans van 1 op 6 is de uitkomst. Anders gezegd: van alle Amerikanen langer dan 2.13 speelt 17% in de NBA. Kunst. Je moet dan eigenlijk wel een ontzettende lamlul zijn om de NBA niet te halen.
Het is dat ze het niet verder geanalyseerd hebben voor mannen van boven de 2.20 m., maar het zou me niets verbazen als de verhouding dan al 1 op 1 is geworden. Rik Smits hoefde met zijn 2.24 alleen maar Amerikaan te worden om aan de criteria te voldoen.
Zo kan ik het ook.

De moraal van dit verhaal is dat om rijk te worden van je kinderen, je ze niet moet laten tennissen of voetballen. Dat zijn veel te ingewikkelde sporten, waarbij heel veel mis kan gaan. Kans is groot dat ze daarvoor gewoon te stom zijn om de tactiek te snappen of motorisch te klunzig om een iets moeilijker techniek uit te voeren.
Basketbal is veel simpeler, als ze maar lang genoeg zijn. Je moet ze om dat te bereiken gewoon goed voer geven, evt. met wat groeihormoon, en de zwaartekracht zoveel mogelijk uitschakelen, dus lang in bed laten liggen om veel basketbalvideo's te kijken. Een paar extra kilo's zijn ook altijd handig in de strijd onder het bord, dus een vette hap mag er ook wel tussen zitten.
Verder alleen oefenen op armen omhoog doen en bal vangen.

En alvast een paar schoenen maat 54 bestellen.

De spreekbeurt van Donald

23-1-2017 - - Geen reacties

Het waren spannende tijden. Donald was aan de beurt om een week de koning te
zijn in de klas. En dat begon met een spreekbeurt.
Het moest gaan over Amerika, maar verder mocht hij er helemaal op los
fantaseren. Het kon niet gek genoeg, het hoefde totaal niet realistisch te zijn.
En daarna dus een week koning; dan mocht hij bepalen hoe het ging in de klas.

Rondspoken

9-7-2014 - - Geen reacties

 

Viagra

11-11-2014 - - Geen reacties

Een paar weken geleden werd ik zestig. Ik had besloten het dit jaar goed te vieren. En er meteen ook maar een stukje over te schrijven.
Je kunt tenslotte wel zitten kniezen over die 6 die ervoor staat, maar je bent toch echt maar één jaar, wat zeg ik, één maand, één week, één dag en ga zo maar door, ouder dan het jaar, de maand, de week, de dag en ga zo maar door ervoor. Daarbij werd ik op het moment suprême, toen het om twaalf uur zo ver was, feestelijk met berichtjes gebombardeerd vanaf de bar van de Diekmanhal en al doende gleed ik soepeltjes mijn éénenzestigste jaar in. Kost bier natuurlijk, al die aandacht, maar dat moet dan maar.

Lijstjes

24-12-2014 - - Geen reacties

Kerstmis staat knetterhard op de deur te bonken, dus we kunnen er niet omheen. De lijstjes, de top 10 van dit of dat, zometeen de Top 2000. Met hoofdletters, want een begrip op zich.

Met een gouden randje

14-8-2016 - - Geen reacties

Hoewel het vakantie is, schiet mijn kluswerk er wat bij in deze week.

Estavana en Jack

19-12-2015 - - Geen reacties

Bij mijn pogingen om af en toe wat onverwacht basketball tegen te komen op Ziggo Sport ben ik bij het WK handbal voor vrouwen terechtgekomen. En het heeft me te pakken. Dat komt voor een deel omdat er toch wat chauvinisme in mij blijkt te zitten, maar ook vanwege het spel van het Nederlands damesteam. De beleving, de strijd die geleverd wordt, de uitstraling van dit team zorgen ervoor dat ik, als het even kan, een wedstrijd meepak.

Het is een sport waar mannen als Christiano Ronaldo, Depay, Hakim Ziyech en bijna alle andere voetballers  ook eens naar zouden moeten kijken. Inkomende aanvallers wordt rigoureus de weg versperd door er vol voor te lopen. 'Correct verdedigd'  hoor ik de commentator dan zeggen. Het is oorlog op de cirkel, vasthouden, worstelen, losrukken, shirtje trekken. Er wordt niet gefloten, en er wordt niet gemekkerd, scheids beslist. Je ziet iemand opspringen en gewoon uit de lucht getrokken worden en op de grond vallen. En lachen en weer opstaan. Niet van een meegevende grasmat, nee van een harde gymvloer.
Terwijl twee verdedigers aan je armen hangen toch nog doorgaan die cirkel in. Wat een kracht. Kan me er iets bij voorstellen. Ooit speelden we met de Roessinghmannen een partij tegen de dames van Tonego, toen net landskampioen geworden. In een slechte droom voel ik soms nog het blok van Yvette Roberts. Keihard graniet.
Vrouwen gaan vol  in de break terwijl ze in de flank een bulldozer aan zien komen die ze gaat rammen, maar schouder erin en door. Strafworp verdienen. Je hoort verhalen over een paar wedstrijden achter elkaar knietjes in het bovenbeen, maar wel om de twee dagen weer een pot spelen. Je ziet vrouwen die vol in het gezicht geraakt worden, bij de strot gegrepen worden om afgestopt te worden. Dat mag niet, wil nog wel eens met twee minuten op de bank bestraft worden. Maar er mag ook heel veel wel en iedereen vindt dat normaal blijkbaar. Ik verbaas me er elke keer weer over.
De handbalsters knokken, vechten en als er wat mis gaat geen spoor van moedeloosheid. Het team straalt een enorme power en positivisme uit. Ach, als Ziyech toch eens een heel klein beetje van het laatste zou kunnen krijgen....
En, er is een keeper die ballen stopt. Ik dacht dat die er bij handbal altijd voor Jan met de korte achternaam in staan, maar dit meisje van 22 houdt de helft van de ballen eruit.

Als je dit allemaal leest zou je denken dat het een stel dragonders met lelijke koppen is dat daar rondloopt. Maar, en dat maakt het kijken ook zeker geen straf, de meesten doen niet onder voor de volleybalsters of hockeybabes. En Estavana steelt de show. 
Zie maar hoe Jack geniet. Net overgestapt van de NOS naar Ziggo, valt hij alweer met zijn neus in de boter.  Staat ie met dat glimhoofd te stralen als Estavana hem bij het interview om de hals vliegt. En de dirty old man durft aan het eind doodleuk te vragen of ze hem nog een keer wil bespringen. Bevalt hem toch beter dan met Wesley op schoot.
Ook de commentator vroeg zich af hoe haar rug eruit zou zien na de wedstrijd. Jaja, alleen de rug? Maar ze schiet er wel 10 in in een wedstrijd. En windt daarna nog even die mannen om haar vinger.

Zondagmiddag spelen ze de finale tegen Noorwegen. Je zult zien dat het daar alsnog misgaat.
Maar bij mij kunnen ze niet meer kapot.

Mouwtjes en ATTS

6-12-2015 - - Geen reacties

Sinds enige tijd hebben we zo maar een nieuwe sportzender, helemaal gratis en voor niks: Ziggo Sport. Nadat ik het eerst een poosje genegeerd had omdat ik dacht dat er alleen maar afvalsport te zien zou zijn, begin ik er de laatste tijd toch wat vaker langs te zwemmen.

Obama en Jordan

27-3-2014 - - 1 commentaar

De basketballende president was in het land.

Bordeel met bucketsmiley

18-9-2016 - - Geen reacties

Verandering is goed. Houdt de mensen scherp en gemotiveerd. Tenminste, dat beweren de organisatiegoeroes. En er zit ook zeker enige waarheid in. Al zijn er met dat argument ook al een heleboel organisatiewijzigingen om het wijzigen doorgevoerd, en niet omdat er een reële verwachting was dat het er allemaal beter van zou worden.

Uitzwaaiwedstrijd

5-6-2014 - - Geen reacties

Normaal gaat deze column over basketball of in ieder geval een klein beetje. Maar we kunnen nu wel gaan terugblikken op het Amicaltoernooi (slopend) of vooruitkijken naar het toernooi in Bordenau (slopend): het is nu allemaal niet relevant. 
Het WK voetbal komt eraan.

Willy en de nieuwe Nederlander(se)

9-2-2014 - - Geen reacties

De Olympische Winterspelen zijn begonnen.

Hashtag-Doeslief

26-6-2019 - - Geen reacties

Het 2019-Bordenau toernooi zit er weer op.
De eerste wedstrijden had ik mooi aan me voorbij laten gaan vanwege …  Ja, van alles wat eigenlijk. Nog wat gestoorde balans na de avond ervoor, angst voor de snelheid van het spel, gebrek aan welk vertrouwen of ritme dan ook, het rare gevoel bij alleen al een lay-up lopen en absoluut ontbreken van enige noodzaak bij een team van 12 spelers.

Wereldkampioen basketball

19-6-2017 - - Geen reacties

Op pagina 616 van teletekst wordt verslag gedaan van het wereldkampioenschap basketball in Frankrijk.

Basketball en biljart

20-3-2014 - - Geen reacties

Heerlijk, af en toe op vrijdagavond een pot basketball van de heren van Amical bekijken. Een poosje geleden zag ik ze een prima wedstrijd winnen van The Jugglers. Altijd leuk natuurlijk. En ook nu wonnen ze, een beetje op hun slofjes, dat wel, van de Peatminers.

Matt en Moes

6-9-2015 - - Geen reacties

Lang gaat het niet meer duren. Dan zitten we op FOX-sports naar live uitzendingen van rolstoelbasketbalinterlands te kijken, of zien we Kees Akerboom junior, ook al kaal inmiddels, met het nationaal in team in actie, driepunters scoren in de buzzer.

Klungelende NBB en knuffelghanees

11-9-2013 - Raimond Kuipers - Geen reacties

Financiëel is het een beetje behelpen bij de Nederlandse Basketball Bond, de NBB. En dan zeg ik het nog voorzichtig. Ook van de kwaliteit van het bestuur op andere terreinen heb ik geen hoge pet op, maar ik wil ook best toegeven dat ik daar geen goed oordeel over kan vellen.

Rugbybasketball

12-6-2016 - - Geen reacties

Rugbybasketball

Groepsapp

11-4-2014 - - Geen reacties

Voor mijn verjaardag in het najaar kreeg ik van lieve vrouw en kinderen een nieuwe telefoon. Een smartphone.
Jaren had ik het gedaan met de Samsung die mijn toen 14-jarige dochter had afgedankt. Geweldig toestel toch; ik vond het al groots dat ik hem uit kon schuiven en een heus displaytje had, na de Siemens die ik daarvoor al een jaar of 10 bijna nooit bij me had.

Beheerder

23-6-2014 - - Geen reacties

Zondagavond kwamen we terug uit Bordenau.

Home Again

12-6-2019 - - Geen reacties

Terwijl Nederland in Porto de finale speelde van de Nations League, stond ik in Groningen te luisteren naar Michael Kiwanuka. Ik ken hem eigenlijk vooral sinds zijn album Love & Hate uit 2016. Pas toen kwam ik erachter dat ook het nummer ´Home Again´ van hem was. Een beetje teleurstellend, want ik vond dat altijd een ontzettende oorwurm. 

Curry's driepunters

1-2-2016 - - Geen reacties

Curry´s driepunters

Raleigh Quasar

19-3-2015 - - Geen reacties

Het is 18 maart rond half vier.
Met een hartslag van 150 trap ik omhoog op de Tankenberg. Nog geen twee uur geleden heb ik mijn antieke Raleigh toch maar weer eens uit de schuur gehaald, de bandjes opgepompt, en de bidon gevuld. Ik heb me geen tijd gegund het stof en de spinnenwebben eraf te vegen, of de ketting te smeren. Ik wilde op weg, de zon schijnt. Nu heb ik met de handles op het frame achter een tandje kleiner geschakeld, maar tot mijn eigen verbazing kan ik het grote blad nog blijven doortrappen.

Maandag schreef Peter Middendorp een mooi stukje in de Volkskrant over hoe hij na een depressieve, lusteloze winter weer ging fietsen. Eerst alleen uit het zadel om de na een bocht verloren snelheid weer terug te krijgen, maar langzamerhand gewoon weer voor het plezier. Zo ga ik nu ook even op de roestige pedalen staan om het laatste stukje naar het kapelletje de gang erin te houden. Niet omdat het nodig is, maar gewoon voor de fun. Bovenop zit een echtere wielrenner foto's te maken. Met een moderne fiets, een helm en een goede bril, mooie wielrenschoentjes ook. Ik durf mijn 23 jaar oude, roze potmodel niet meer op te zetten, mijn Aldi-bril ben ik vergeten en mijn fietsschoenen zijn afgetrapte sneakers. De leren riempjes van de ouderwetse toeclips zijn al lang vergaan, maar tjonge, wat fiets ik hier nog lekker die bult op. Denk ik, maar laat me maar. Met het zout in de ogen kijk ik ook om me heen en ... man, man,man, wat is het hier mooi.

Via Losser ben ik naar De Lutte gereden. Ik probeer om ontspannen te pedaleren, niet te gek hard, eerste keer pas dit jaar. Dat ik geen zin had in hardlopen was mede reden om de koersbroek weer eens uit de kast te zoeken, maar het is een geweldige keus. Even een keer van de fiets om mijn zadel een stuk omhoog te trekken. Was vergeten dat dit vorig jaar een probleem was, waardoor ik nu langzaam naar beneden zak. In De Lutte geen fietsenmaker te vinden, dus dan maar door richting Beuningen, en linksaf de Hanhofweg op. Smerig vals plat met een vies bultje aan het eind. Stelt misschien niet veel voor, maar de benen voelen het wel, zo half maart, en als je een beetje tempo wilt houden. Even lekker naar beneden en dan besluit ik nog een extra lusje te maken door eerst van de gemakkelijke kant de Paasberg op te rijden en dan het steilste hellinkje dat ik hier ken te nemen: de Tankenberg vanaf de Denekamperstraat.

Daar ben ik nu dus boven. En geniet van het uitzicht, het zonnetje, de temperatuur. Vanmorgen nog met de handschoenen aan naar het werk, en nu is het lente.
 Nog kaal, maar lente.
Via de Wilmersberg en de Lonnekerberg, omdat het zo lekker klinkt, al die bergen, rij ik naar huis. Nog even goed aanzetten op het fietspad vanaf Lonneker en door Roombeek, beetje letten op de stijl. Alleen de benen het werk laten doen, niet zwoegen met de romp, stil zitten als een tijdrijder. Moet ook wel anders zakt mijn zadel weer naar beneden, en dat kan ik me natuurlijk niet veroorloven hier.

Na 45 kilometer zet ik mijn oude bakkie weer in de schuur. De banaan die mee was om een eventuele hongerklop te slim af te zijn is nog onaangeroerd, de bidon leeg.
Het is voorjaar.

Oldstars en ouwe schoenen

9-1-2019 - - Geen reacties

Het is al woensdagmiddag als ik nog steeds wat moeizaam de trap op loop om me aan het schrijven van dit stukje te zetten. ´De pijn is overal mevrouw en veel erger dan bij mij´ zong Huub van der Lubbe ooit (Melkboer met de blues), maar dat laatste voel ik nu toch echt even anders.
Op de overloop kom ik mijn antieke basketbalschoenen tegen. Ze zijn nog niet weer teruggezet op hun plekje onderin de kast, waar ik ze zaterdagmiddag met een beetje hopeloos gevoel uit had gehaald. Daarna had ik het stof eraf geveegd en wat verkruimelde polstering eruit geschud. Vastbesloten ze niet meer mee terug te nemen naar huis, had ik ze met mijn andere spullen ingepakt en me op de valreep bij mijn team gemeld op het Nieuwjaarstoernooi.